Artıq gecə yarısı idi. Qəribə bir sakitlik var idi evdə. Qulağa gələn səs yalnız saatın cıqqıltısı idi. Saatın əqrəbləri sanki bir-birləri ilə yarışırdılar. Əqrəblər saatın 3 olduğunu göstərirdi. Hər kəs dərin yuxuda idi. Bu sakitliyi qəfil gələn telefon zəngi pozdu. O, qorxaraq hövlnak yuxudan ayıldı. Və tez telefona tərəf getdi. Telefonu götürdü və “alo” dedi. Telefondakı səs ona çox doğma olan səslərdən bir idi. Anasının səsi idi. Onun təlaşı bir az da artdı. Fikirləşdi ki, görəsən nə hadisə baş verib? Anasını gecənin bu saatında zəng etməyə nə vadar edib? Və tələm-tələsik, salamsız-kəlamsız nə baş verdiyini soruşdu.