برادران و دوستان عزيز طلاب و روحاني اهل خوي

سلام عليکم

 با عرض تسليت به مناسبت ايام عزاداري سالار و الگو و سرور و محبوبمان حضرت ابا عبدا...الحسين عليه السلام و آرزوي معرفت و قبوليي عزاداري هاي شما دوستان

مطمئناً ساکنان و اهالي هر شهر و ديار بهتر از هر فرد ديگري با زبان و اخلاق و خلق و خوي مردمان آن ديار آشنا تر هستند و بهتر مي توانند ارتباط برقرار نمايند. وقتي کسي گام در مسير طلبگي و روحاني شدن و به تعبيري سرباز امام زمان شدن مي گذارد اين سرباز بودن ضمن انتظار پر محتوا بودن بيش از هر تعبيري فرياد مي زند که بايد راهنما و مبين دين روشن الهي و سيره اهل بيت باشد و طبيعي است که در اين راستا طلاب و روحانيون هر شهر و دياري بيش از ديگران وظيفه اي روشن يعني بعد از عالم شدن بازگشت و تبليغ و راهنماي دين شدن در خطه خويش را دارند.

با کمال افتخار هم اعلام مي کنيم تمامي روحانيون بزرگ و کهنسال سروران و آموزندگان پدران و نسلهاي گذشته اين ديار هستند که من و شما و هر خويي ديگري وارث آن هستيم و آن عالماني که دهه ها قبل فارغ التحصيل حوزه شده اند بسيار محترم هستند و امتحانشان را در سالهاي بالاي منبر و اينجا و آنجا و مجالس عزاو شادي پس داده اند و حالا اين گلايه حقير از شما عزيزان جوان و ميانسالي است که درستان را تمام کرده و لباس روحانيت بر تن داريد.

آيا يک طلبه و روحاني که به با نيتي پاک طي مسيري مي کند نبايد روزي به شهر و ديار خود باز گردد؟

آيا شهر دارالمومنين و دار الصفاي خوي که شما عزيزان بيش از حقير به معناي آن واقف هستيد بايد بسيار کم شاهد بازگشت روحانيون خود باشد؟

آيا بايد اينگونه گفت که در خوي کمتر مجلسي داريم که بشود از آن استفاده کرد و عالمش بزبان راسخ و گويا و ساده آن مردمان سخن بگويد؟

آيا شما احساس مسئوليت نمي کنيد که بايد روحانيون ساکن خوي و بزرگتر ها را ياري کنيد؟

نگران بدعتهاي نادرست اين شهر هستيد يا بيماري سخن چيني تحريب اين و آن ؟

يا بايد بگوييم حالا همين طور است و بي خيال شويم و به کار خود در جاي خود برسيم؟

آيا رواست فشار اکثريت ظرفيت سرشار و نياز  کيفي به علماي شهر ما بر دوش امام جمعه محترم و روحانيون عزيزي مانند ...(روحاني فعال و نعمت پرتلاش شهر ما ) و  عزيزان فاضلي چون حجت الاسلام ... و حجت الاسلام ... و چند عزيز ديگر باشد؟

شايد عده اي از شما عزيزان در شهر هاي مختلف و چه بسا کشور هاي ديگر بصورت يک روحاني و يک مبلغ و يا پستهاي ديگر بسيار درخشان و موفق باشيد و کلام بنده به معناي ترک موفقيت و يا وظيفه اي که در آن لايق هستيد نيست ولي لااقل اين انتظار وجود دارد که در ايام خاصي مانند ماههاي رمضان و محرم و صفر هر يک از شما روزهايي را به شهر و ديار خود اختصاص بدهيد و شاهد حضور پر شماري از شما در مساجد و هيئتهاي عزاداري و مذهبي شهرمان باشيم که به حمد خد-ا در شهر ما شمار قابل توجهي دارند. مطمئن هستم وجدان شما هم گواه ميدهد که علاوه بر و مهمتر اداي دين به شهر و ديار اين يک وظيفه ديني هم براي شما مي باشد.

هر گونه بدعتهاي نادرست و بي اخلاقي هاي تنگ نظرانه هيچگاه باعث نخواهد شد که ترک ديار کنيم و اصولاً يکي از وضايف شما عزيزان دفع بدعتهاي نادرست است و متاسفانه روي اين موضوع کمتر توجه مي شود و اين سوال را مي پرسم که دفع بدعتهاي نادرست چرا از شهر خودمان نباشد؟

اين اگر عملي شود شروع کار است از نظر کمّي و اصل کار يعني بعد کيفي آن و تبيين سيره محبت و انسانيت که بر گواه قلوب شما در ديار ما بالقوه است و بالفعاهايش با تلاش شما عزيزان افرايش خواهد يافت.اميدوارم با وجدانتان روي اين گلايه حقير توجه داشته باشد و شهر ما خوي اين پايگاه دوستي اهل بيت در منطقه بيشتر و بهتر از قبل واژه درخشان دارالمومنين و دارالصفا را در عالم تشيع و اسلام روشني بخشد.

تصديق مي فرمائيد که کسي که عالم باشد ولي از آمدن در ميان مردم خود و بيان دين با بهانه هايي مانند بدعتهاي نادرست و امثال آن خودداري ورزد هم به مقام عليم خود و هم دين خود خيانت کرده است و لياقت شهر خوي اين نيست که اکنون قرار دارد و نيازمند عزم عمومي دلسوزان دين و دوستداران اهل بيت است که همين مي تواند دربرجسته تر شدن جايگاه خوي نقش خاصي را ايفا کند.

انشاء ا...

م . ا. ذاکري

برادر کوچک شما از شهرمان خوي