سولدوز نيوز ، خبرگزاری مجازی آذربایجان

چه کسی باید از احمدی نژاد حمایت کند ؟ !

انتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری اسلامی ایران در 27 خرداد و سوم تیر ماه 1384 از جهات زیادی قابل تأمل بود، که در واپسین لحظات انتخابات فوق ، از این پدیده شگفت انگیز به عنوان « فتح المبین دیگری » طی مقاله ای به تحلیل نشستم که بعداً این مقاله در ویژه نامه منشور ـ روزنامه رسالت مورخه 14 تیر 1384 به چاپ رسید.

از همه مهمتر، امریکا به عنوان جبهه مقابل خارجی در صحنه انتخابات حضور داشت که استراتژی مواجهه با پدیده انتخابات نهم ریاست جمهوری را طی سه مرحله طراحی و عملیاتی کرد که عبارت بودند از :

1- مرحله اول جلوگیری از عدم برگزاری انتخابات :

این مرحله با فضاسازی و تبلیغات سهمگین منفی همراه بود بطوریکه ایجاد یأس و نا امیدی در مردم با شیوه هایی گوناگون دنبال می شد.

2- مرحله دوم استراتژی آمریکایی، حضور حداقلی :

در این استراتژی ، عدم مشارکت حداکثری مردم ایران مد نظر بود. این مرحله نیز با جنگ روانی گسترده و بمباران شدید تبلیغاتی در خصوص شخصیت و سوابق کاندیدای مطرح و مورد نظر توده های مردم همراه بود که چهره ای سیاه و رعب آور از او ایجاد کنند.

3- مرحله سوم ایجاد دولت نا کارآمد و ضعیف.

نا گفته نماند که در مقابل این استراتژی آمریکا، مردم همیشه در صحنه با حضور آگاهانه و شجاعانه و مسئولانه، استراتژی آمریکا را با شکست مواجه ساختند.

آمریکا در برابر این شکست سهمگین و برای جلوگیری از ظهور و بروز موج دموکراسی بومی و دینی جمهوری اسلامی و گسترش آن در خاورمیانه به ویژه جهان اسلام انفجارهای 7 جولای لندن را که کپی برداری از انفجارهای 11 سپتامبر واشنگنتن بود را به صورت مضحک به نمایش گذاشت تا انتخابات موفق و حماسی ملت ایران و تعمیق مردم سالاری دینی را تحت الشعاع قرار داده و پدیده پیروزی احمدی نژاد، بایگانی و از حافظه ملت ها پاک گرداند که الحمدا... چنین نشد.

لذا دشمن، در پی نا امیدی و عدم موفقیت در این جبهه، فاز جدیدی را برای مواجهه با ایران اسلامی رقم زد که به زعم باطل خویش بتوانند این اقتدار و قوت نظام جمهوری اسلامی را که طی 27 سال گذشته کم نظیر بوده خدشه دار سازد و با ایجاد آشفتگی اجتماعی ـ سیاسی و واگرایی فرهنگی، مرحله فرسودگی انقلاب را آغاز نماید.

البته ریشه تمامی این اتفاقات را به راحتی می توان در تحولات و عملکرد اصلاح طلبان مدعی قانون و قانون گرایی در چند سال گذشته را مشاهده کرد. روزی که سفارت انگلیس در اتفاقاتی همچون تحصن نمایندگان مجلس ششم، تداوم آشوبگری های 18 تیر 78 ، انتخابات مجلس هفتم و انتخابات ریاست جمهوری مرحله هشتم و نهم ، بطور صریح و علنی حمایت کردند و رسانه های بیگانه مدعی بودند که جمهوری اسلامی در آستانه فروپاشی است !

جای سوال و بسی تأسف است که مقامات اروپایی از جمله خاویر سولانا « دبیر کل سابق ناتو و مسئول سیاست خارجی و امنیت اتحادیه اروپا » و جک استراو وزیر امور خارجه وقت انگلیس در تهران نشست هایی با برخی عناصر رادیکال اصلاح طلب برگزار کردند و بعد از بازگشت به کشورشان بطور علنی اعلام کردند: « که این رفت و آمدها برای حمایت از جریان سکولاریسم در ایران موثر افتاد و گزینه مطلوبی جهت براندازی است».

فراموش نکرده ایم وقتی که یکی از اعضای بلند پایه کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ششم، از سفر بلژیک برگشت چگونه به مطبوعات فله ای دوران اصلاحات مژده داد که « طرف اروپایی اعلام کرده اند نهایتاً در ایران از ماها حمایت می کند و فقط از ما می خواهند ، خودی نشان دهیم تا آنها بتوانند در پارلمان و جاهای دیگر علت حمایت بی دریغ خویش را توجیه کنند.» و تاریخ شاهد و گواه خوبی است که چه شور و شعفی از این موضع گیری ها در اردوگاه اروپای غربی به راه افتاده بود و چه گستاخانه، سخنگوی اروپا ، خاویر سولانا نام این اقدامات را حمایت از اصلاح طلبی می نامید.

اما مهمترین پروژه هایی که دشمن تاکنون پیاده کرده و به فضل الهی نتیجه ای نگرفته پروژه بحران آفرینی علیه دولت اصولگراست و ازتکنیک های مختلفی در این عرصه استفاده کرده اند:

1- ایجاد نا امنی در مناطق مختلف کشور.

2- ایجاد اختلاف و تفرقه به بهانه موضوع قومیت، مذهب و زبان.

هدف اصلی و واقعی از این حرکات، ناتوان جلوه دادن دولت از برقراری امنیت و آرامش در آن مناطق بود.

چنانکه برخی مقامات دولت قبلی نیز خواسته یا ناخواسته به این هدف اشاره کرده اند. البته با توجه به نگاه راهبردی آمریکا وبهره گیری ازتکنیک ایجاد اختلافات قومیتی در ایران برنامه های متنوع در زمینه تحریک حساسیت های قومیتی ، زبانی و مذهبی را اجراء کردند که بهره گیری از واگرایی برخی از قومیت ها و میزان فعالیت دشمن در جهت همگرایی با آنها قابل تأمل خواهد بود.

به ویژه اینکه چندی قبل موسسه آمریکایی اینترپرایز که مرکزاصلی تجمع نو محافظه کاران آمریکایی محسوب می شود طی گزارشی از دولت آمریکا خواسته بود از طریق ایرانیان فراری با گروههایی از تشکل های همسو با غرب تماس گرفته و تشنجاتی را در داخل ایران سازماندهی کنند . موسسه اینترپرایز بر عملی کردن این پیشنهاد در عرصه های دانشجویی، زنان، کارگران و مخصوصاً قومیت تأکید کرده بود. (1)

جالب توجه اینکه دشمن پس از چند دهه هزینه و استخدام مزدور برای تبلیغ ملی گرایی و ناسیونالیسم در برابر دین و نظام جمهوری اسلامی ، اینک به روشنی به جنگ همین ملیت و ناسیونالیسم آمده و آشکارا و به طور علنی از تجزیه طلبی و آشوبگری قومی در برابر ایران یکپارچه، حمایت می کرد که نمونه های بارز آن ملاقات جک استراو با فردی به نام الاهوازی سر دسته عناصر تجزیه طلب و تروریست در خوزستان بود و حمایت سایت ها و شبکه های وابسته به انگلیس و فرانسه از عناصری نظیر عبدالمالک ریگی در سیستان و بلوچستان و برخی اقدامات آشوبگرانه در کشور که لازم است به تعدادی از آنها اشاره شود.

اولین جرقه ، انتشار نامه جعلی در خوزستان و آشوب های محله شیلنگ آباد اهواز برای تضعیف وحدت ملی و ایجاد فتنه های قومی، در ایران بود که در این توطئه طراحی شده از سوی استکبار جهانی نامه ای را با امضای معاون اول رییس جمهور سابق کشورمان (ابطحی) جعل کرده و آن را بین مردم و در شبکه های اینترنتی منتشر کردند مضمون این نامه جعلی، لزوم کوچاندن اهالی عرب زبان خوزستان و جایگزین کردن اهالی فارس زبان به جای آنها بود و . . . انتشار این نامه اغتشاشاتی را در جنوب کشور به دنبال داشت و چند صباحی ناآرامی هایی را در این خطه از کشور شاهد بودیم.

بعد از تست موفق این آشوبگری در جنوب کشور و پس از پیروزی غیر قابل تصور جهان، از جریان اصولگرایی در ایران ، و آغاز تلاش و همت همه جانبه مجموعه دولت نهم در راستای گسترش عدالت و پیشبرد توسعه به ویژه در مناطق محروم کشور، همین مناطق نیز در اولویت کاری توطئه دشمن قرار گرفت.

از این رو شاهدیم که پس از سفر استانی پرخیر و برکت دولت نهم به استان سیستان و بلوچستان و مصوبات کثیر هیأت دولت در جهت فقر زدایی از چهره استان تلاش مخالفین نظام در این منطقه نیز به شدت آغاز گردید.

سلسله توطئه هایی رنگارنگ و نا امنی های گسترده ای از قبیل گروگانگیری، آدم ربایی، قتل و راهبندان، شروع شد چنانکه گروگانگیری در پاسگاه ناهوک، سراوان و دو حادثه مهم تاسوکی و دارزین توسط عده ای شرور رقم زده شد.

همزمان پیاده نظام داخلی دشمن تلاش بسیار گسترده ای را جهت نا امن سازی و نا امن جلوه دادن بخشهای دیگری از کشور را آغاز کردند که تبعات منفی آن عبارت بود از فرار سرمایه از استان با گروگانگیری متعدد سرمایه داران شیعه و فارس در منطقه، جلوگیری از اجرای طرحهای توسعه دولت نهم در سیستان و بلوچستان و تلاش در جهت ایجاد اختلاف و تفرقه و شکاف مذهبی بین مردم استان را می توان نام برد.

در ادامه این توطئه های زنجیره ای اقدام زشت و منفور برخی عوامل نفوذی در روزنامه ایران بهانه ای برای آشوبگری در چندین استان کشور را فراهم ساخت و در زیر سایه این بهانه برخی سوء استفاده عوامل دشمن در سایر عرصه ها را نیز شاهد بودیم که این اتفاقات و توطئه های زنجیره ای به ترتیب عبارت بودند از :

1- ایجاد نا امنی های مختلف در سیستان و بلوچستان.

2- بمب گذاری در اهواز.

3- توهین به آذربایجانی ها با انتشار کاریکاتور.

4- حمله تعدادی چماق به دست دانشجو نما به نمایشگاه آزاد سازی خرمشهر و پاره کردن عکس های شهدا (شکستن شیشه ها و ضرب و شتم دانشجویان بسیجی توسط طیف غیر قانونی دفتر تحکیم وحدت).

5- حمله به دفتر بسیج دانشجویی در دانشگاه امیرکبیر.

6- اهانت به شهدای گمنام در دانشگاه شریف.

7- آشوبگری و حوادث کوی دانشگاه که به بهانه موضوع بازنشستگی استادان دانشکده حقوق، که این اقدام با بزرگ نمایی تسویه استادان تبلیغ کرده و به این بهانه در روز دوم خرداد در کوی دانشگاه تهران تا پاسی از شب آشوب به راه انداختند.

درادامه بهره گیری ازاین بهانه های از نوع بنی اسرائیلی، گروهی از اراذل و اوباش که در بین آنان برخی از چهره های ملی ـ مذهبی، اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت (طیف علامه) برخی از اعضای دفتر تحکیم دانشگاههای کرمانشاه، همدان، لرستان و برخی از دانشگاههای تهران حضور داشتند به بهانه فوق به دانشکده حقوق تهران حمله و پس از شکستن درها و پنجره های این دانشکده و بر هم زدن کلاس های درس اقدام به پاره کردن عکس های شهداء دفاع مقدس و بی حرمتی به ساحت مقدس آنان کردند و همچنین به پرچم جمهوری اسلامی نیز بی احترامی کردند. (2)

8- در ساعت 14 همان روز به هنگام برگزاری همایش «درآمدی بر دکترین تعالی سیاسی» توسط بسیج دانشجویی در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران و سخنرانی دکتر حسن عباسی به مناسبت سوم خرداد، اراذل و اوباش با هجوم به تالار فردوسی قصد آشوب گری داشتند.

البته باید به این توطئه های زنجیره ای واقدامات شرورانه وابستگان بیگانه و گروهک های معاند و ضد انقلابی در نوار مرزی استان آذربایجان غربی را نیز اضافه نمود که چگونه روحانی اهل تسنن بسیجی را مثله کرده و به شهادت رسانده ودر ایام تعطیلی عید سه نفر از نیروهای بسیج و سپاه در شهرستان ماکو را به شهادت رسانده و برخی تجمعات و نا آرامی های اجنبی پسند در مرز بازرگان و سایر نقاط این استان را نیز بوجود آوردند.

پس با یک تحلیل ساده می شود فهمید که این حوادث ریشه در کجا داشته ؟ و چه اهدافی را دنبال می کنند ؟! و مهمتر از همه، این که توطئه های زنجیره ای همه در راستای ناتوان جلوه دادن دولت اصولگرای دکتر احمدی نژاد از طریق فشار درونی و تضعیف حاکمیت سیاسی کشور طراحی و اجرا می گردید .

اما مستنداتی که به این تحلیل می توان ارائه نمود عبارتند از تماس ها و ارتباطاتی همچون :

1- ملاقات دو تن از اعضای سابق طیف علامه دفتر تحکیم وحدت با نمایندگان کنگره آمریکا که اخبار این ملاقات نیز از رسانه های آمریکا و انگلیس منتشر شده که طی آن این دو تن در کنگره آمریکا تقاضای کمک مالی و امکانات تبلیغی کردند تا بتوانند تحرکاتی را در دانشگاههای ایران پدید آوردند.(3)

2- بر اساس شنیده های موثق عبدالله مهتدی، ابراهیم علیزاده و عبدالله هجری از عوامل حزب منحله دموکرات کردستان و کومله، از قبل، مذاکرات فشرده ای با سفیر آمریکا در عراق در باره چگونگی تحریک قومیت های ایرانی داشتند که بخشی از کمک های اختصاص یافته آمریکا برای ایجاد آشوب و نا آرامی در ایران در اختیار عناصر حزب دموکرات و کومله قرار گرفته تا در خصوص تحریک قومیت ها هزینه شود.

3- در یکی از کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس دوره های آموزشی برای افرادی از ایران ترتیب داده شده بود تا به آنها آموزش داده شود که چگونه می توانند گسل ها و اختلافات موجود را در ایران دامن زده و گسترش دهند.(4)

4- پروفسور ولادیمیر دگوبف رییس مرکز مطالعات قفقاز روسیه معتقد است «آمریکا، نا آرامی های آذربایجان را ایجاد کرده تا به اثبات برساند اگر جنگی علیه ایران صورت بگیرد آن طور نخواهد بود که تهران انتظارش را می کشد . . . آمریکا این اقدام را با هدف تحمیل فشار بر مقامات ایرانی و به منظور مقابله با مشکل آفرینی ایرانی ها انجام داده است.»(5)

همانگونه که به توطئه های زنجیره ای در سطح دانشگاهها اشاره گردید عناصر بیگانه گرا برای نفوذ در جامعه دانشگاهی نیز تلاش کرده و اقداماتی را بر، آلوده کردن محیط علمی دانشگاه به تحرکات تخریب گرایانه و آشوبگرانه به عمل آوردند و به بهانه مطلب منتشره از سوی جریده ایران اقداماتی بیگانه پسند با ایجاد تشنج و ضرب و شتم دانشجویان بسیجی و ریاست دانشگاه در سطح برخی دانشگاهها به عمل آوردند.

جالب است در متنی که به عنوان بیانیه از سوی این طیف در دانشگاه تبریز منتشر شده فقط یک سطر به موضوع روزنامه ایران اختصاص یافته و بقیه این متن به مسائل دیگری مانند تجمع بیگانه گرایان در قلعه بابک اختصاص یافته بود.

اگر چه شیطنت های زنجیره ای مطبوعات فله ای ، بصورت دامنه دار تداوم داشت که نمونه بارز آن توهین روزنامه شرق در تاریخ 17/03/1385 به سردار ملی بود اما مردم متدین و آگاه آذربایجان با متانت این توطئه را با عدم پاسخگویی عقیم گذاشتند.

در راستای باز تولید توطئه های زنجیره ای پس از یک هفته از انتشار اطلاعیه و تبلیغ عناصر ضد نظام جمهوری اسلامی برای دعوت از زنان معلوم الحال جهت اعتراض به قوانین مربوط به این قشر در روز دوشنبه 22/.3/1385 تعداد معدودی از زنان بدحجاب با آرایش های غلیظ در مقابل ایستگاه متروی میدان 7 تیر تهران ، تجمع و با جلوگیری از رفت و آمد اتوبوس ها و اخلال در ترافیک میدان با بحث و جلب توجه حاضر می شوند و درصدد بودند که با نیروی انتظامی درگیر شوند.

اما پشت این صحنه مضحک که بی شباهت به تظاهرات روسپی های آغاز انقلاب، علیه قوانین اسلام نیست، چه طیف فکری و جریان های سیاسی خوابیده است ؟

البته با رصد کردن تحریکات و فعالیت های زنجیره ای که به توصیه موسسه اینترپرایز عملیاتی می شود از حمایت رسانه های اجنبی، سلطنت طلبان، منافقین، به ویژه پسر شاه معدوم، برخی از نمایندگان مشارکتی مجلس ششم، و همچنین برخی از خبرنگاران روزنامه های فله ای مدعی اصلاحات و . . . برخوردارند و حتی به ناچار دو تن از خبرنگاران روزنامه شرق و چند روزنامه اصلاح طلب دیگر به اتهام تحریک زنان بازداشت شدند.(6)

از بعد نظام اداری و ساختار اداری:

دولت نهم در شرایطی، سکان اداره کشور را در دست گرفت که از زوایای گوناگون با مشکلات فراوانی مواجه می بود مثلاً نظارت بر امور اجرایی کشور آن قدر لجام گسیخته بود که درون دستگاههای دولتی، مفاسد اقتصادی بیداد می کرد به نحوی که فقط از سوی شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده های نفتی یک میلیارد و 168 میلیون تومان پاداش غیرقانونی در سال 83 پرداخت شده بود.(7)

از نظر مدیریت:

نظام اداری نیز اکثر قریب به اتفاق مدیران دستگاههای دولتی حتی در دورافتاده ترین بخش ها و دهستانها نه بر اساس شایسته سالاری بلکه بر اساس نوع گرایش سیاسی خاصی، جابجا شده بودند. که هنوز هم این عارضه عمدتاً به صورت پنهانی پیکره اداری دولت را در نهضت خدمت رسانی به مردم و رسیدن به پیشرفت و تعالی می آزارد.

البته نخستین مانع بر سر راه دولت که تا به حال هم در برخی ادارات به نوعی برقرار است تعارض و تقابل دیدگاههای این دسته از مدیران با اهداف دولت که با لطایف الحیل تداوم داشته است.

اگر هم جابجایی صورت گرفته یا برای ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر بوده و یا کوچ دادن به مراکز ثقل استانها و پایتخت با ارتقاء جایگاه شغلی و مدیریتی بوده است. از برآیندهای این فرآیند تحول در نظام اداری، فضاسازی های کاذب، اختلال در امر انجام وظایف، تشدید نظام بروکراسی در دستگاههای اجرایی، بی تفاوتی در انجام وظیفه، عدم دغدغه پیشرفت کار، کارشکنی و در نهایت ایجاد تشکیک در مردم بر ناتوان جلوه دادن دولت که این امر از سوی مطبوعات زرد و فله ای و بزرگان جبهه دوم خرداد بدان دامن زده می شود و تمامی موفقیت های دولت که در سایه تلاش های شبانه روزی و امید و اعتقاد شکل گرفته را به سخره می گیرند.

اما دردآور اینکه در زمینه اطلاع رسانی، رسانه ها با دو پدیده شوم پرگویی مخالفین و معاندین و کم گویی دولتیان مواجه هستیم که مقام معظم رهبری هوشمندانه این نقطه ضعف دولت رابیان و اشاره داشتند.

اما مخالفین و منتقدین تخریبگر بسان مورچه وارگی به موفقیت های کلان و عظیم دولت در عرصه های صنعت و کشاورزی و عمران و آبادانی کشور می نگرند، اما عاجز از درک این عظمت و ابهت تلاش دولت نهم می باشند.

با این تفاصیل و با پشت سرگذاشتن بحران های امنیتی ، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در شرایط فعلی چه کسی باید از احمدی نژاد حمایت کند ؟

به نظر می رسد در طول 30 ماه گذشته به طور منصفانه، موشکافانه و شجاعانه فقط مقام معظم رهبری به تجلیل از دولت نهم و شخص احمدی نژاد پرداخته است.

اما در این فرآیند :

بیگانه جدا، دوست جدا می شکند.

بیگانه اگر می شکند حرفی نیست، از دوست بپرسید که چرا می شکند ؟

تخریب و جنجال آفرینی و بزرگ نمایی و کوچک نمایی از سوی مخالفین و معاندین حرفی نیست اما اندوه ما از سوی کسانی است که دردولت نهم بر مصادیر تکیه زده اند. که اینها نیز دو دسته اند، یا ناتوان وغاصب پست ومقام و مسئولیت که خیانت می ورزند که بهترین تدبیر و خدمت به دولت نهم عزل و برکناری مدیران غاصب و ناتوان می باشند اگر چه نماز شب خوان هم باشند !

و یا اینکه به دوران بعد از احمدی نژاد می اندیشند و کژدار و مریز حرکت می کنند و توانمندیها و موفقیتهای دولت را کتمان کرده تا خدای ناکرده به قبای برخی اصولگرانما که آرزوی کرسی ریاست جمهوری را در سر می پرورانند و کمترین همراهی را با احمدی نژاد را دارند برنخورد. این طیف از مدیران شاید از سطح وزراء و معاونین گرفته تا پایین ترین رده ها را شامل بشود و الله اعلم.

مخلص کلام اینکه:

تنها امید دولت نهم در دفاع و حمایت از حقانیت دکتراحمدی نژاد : بازامید به توده های فقیر و محروم، کشاورزان ، کارگران ، فرهنگیان ، دانشجویان ، خانواده های معظم شاهد ، ایثارگران ، رزمندگان و پابرهنگان و همه کسانی که دغدغه دین وارزشها و سربلندی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران را دارند می باشد که صادقانه به او رأی دادند و جوانانی که هیچ اتکایی جز خدا ندارند و از برخی مدیران نیز هیچ خیری ندیدند!

لذا در این راستا تنها راه حل، اعلام «نهضت دفاع از احمدی نژاد» است یا «نهضت مدافعین دولت مظلوم و اسلامی» و دولتی که دغدغه و اولویت اصلی احیاء ارزش های اسلامی، عدالت اجتماعی، مهرورزی و پیشرفت و تعالی همه جانبه و مهمتر مبارزه با فقر و فساد و تبعیض در همه اشکالش می باشد که انشاء ا... خداوند متعال نیز دراین مسیر کمک یار ما خواهد بود .

87/01/16

كليه حقوق اين وب سايت متعلق به خبرگزاري مجازي آذربايجان سولدوز مي باشد و استفاده از مطالب با ذكر منبع بلامانع است