به نام الله پاسدار خون شهیدان

بعضی ها هم مهدی باکری را می خواهند، هم کارل مارکس را. هم دم از حمید می زنند و هم از ولایت بی زارند. از علی باکری می گویند اما اندیشه سرنگونی جمهوری اسلامی را در سر می پرورانند. سخن از شهادت می رانند اما در عرصه های خطر و در طول 8 سال دفاع مقدس معلوم نیست کجا بودند. از بزرگترین مدافعان و فدائیان و سربازان ولایت دم می زنند اما به خود اجازه حتاکی به ولایت را می دهند. از بزرگترین بسیجی ها سخن می رانند اما بسیج و اندیشه بسیج را ننگ می دانند.

اینها بیایند نشان دهند در کجای حرف باکری ها سخن از مقابله با نظام جمهوری اسلامی آمده؟ در کجا گفته اند علیه ولایت بشورید؟ مارکسیست در کجای زندگی، اندیشه و آرمان اینها جای دارد؟

اینها دو دسته اند. یا عده ای جاهل و فریب خورده اند و یا عده ای خود باخته و خود فروخته که در اندیشه فریب دیگران و انحراف افکارند.

سردار شهید مهدی باکری در یک نگاه:

1333: تولد در شهر مياندوآب

1350: اعدام برادر بزرگش علي باكري (استاديار دانشگاه صنعتي شريف) هنگام بازگشت از سفر فرانسه

1352: ورود به دانشگاه تبريز در رشته مهندسي مكانيك و آغاز فعاليت ها و مبارزات سياسي

1357: ترك پادگان محل خدمت سربازي در آستانه پيروز انقلاب با فرمان عمومي حضرت امام

1358: عضويت در سپاه پاسداران و ساماندهي اين نهاد در آذربايجان غربي

15/5/59: انتصاب به سمت شهردار اروميه

9/8/59: بازگشت به سپاه و مبارزه با منافقين و معاندين تجزيه طلب با سمت فرمانده عمليات سپاه آذربايجان شرقي

۱۳59: عزيمت به مناطق عملياتي جنوب

5/7/60: معاون فرماندهي تيپ 8 نجف اشرف

22/4/61: فرمانده تيپ عاشورا

17/11/61: فرمانده لشكر 31 عاشورا

25/12/63: شهادت در اثر اصابت گلوله از ناحيه سر و اصابت موشك آر.پي.جي به قايق حامل وي در هنگام بازگرداندن او.

متن وصیت نامه شهید مهدی باكری:

بسم الله الرّحمن الرّحیم

یا الله، یا محمّد، ‌یا علی، یا فاطمه زهرا، یا حسن، یا حسین، یا علی، یا محمّد، یا جعفر، یا موسی، یا علی، یا محمّد، یا علی، یا حسن، یا مهدی (عج)

 و تو ای ولی مان، یا روح الله!

و شما ای پیروان صادق شهیدان.

خدایا!  چگونه وصیت نامه بنویسم در حالی كه سراپا گناه و معصیت، و سراپا تقصیر و نافرمانیم؛ گر چه از رحمت و بخشش تو ناامید نیستم ولی ترسم از این است كه نیامرزیده از دنیا بروم؛ رفتنم خالص نباشد و پذیرفته درگاهت نشوم.

یا رب! العفو .

خدایا! نمیرم در حالی كه از ما راضی نباشی.

ای وای كه سیه روی خواهم بود.

خدایا! چقدر دوست داشتنی و پرستیدنی هستی!

هیهات كه نفهمیدم!

یا اباعبدالله شفاعت.

آه چقدر لذّت بخش است انسان آماده باشد برای دیدار ربّش! ولی چه كنم كه تهیدستم. خدایا! تو قبولم كن!

سلام بر روح خدا، نجات دهنده ما از عصر حاضر، عصر ظلم و ستم ،‌عصر كفر و الحاد، عصر مظلومیت اسلام و پیروان واقعی اش.

عزیزانم

اگر شبانه روز شكرگزار خدا باشیم كه نعمت اسلام و امام را به ما عنایت فرموده باز كم است. آگاه باشیم كه سرباز راستین و صادق این نعمت شویم. خطر وسوسه های درونی و دنیا فریبی را شناخته و بر حذر باشیم كه صدق نیت و خلوص در عمل، تنها چاره ساز ماست.

ای عاشقان اباعبدالله!

بایستی شهادت را در آغوش گرفت، گونه ها بایستی از حرارت و شوقش سرخ شود و ضربان قلب تندتر بزند؛

بایستی محتوای فرامین امام را درك و عمل نماییم تا بلكه قدری از تكلیف خود را شكرگزاری به جا آورده باشیم.

وصیت به مادرم و خواهران و برادران و اهل فامیل؛ بدانید اسلام تنها راه نجات و سعادت ماست، همیشه به یاد خدا باشید و فرامین خدا را عمل كنید. پشتیبان و از ته قلب، مقلّد امام باشید، اهمیت زیاد به دعاها و مجالس یاد اباعبدالله و شهدا بدهید كه راه سعادت و توشه آخرت است. همواره تربیت حسینی و زینبی بیابید و رسالت آنها را رسالت خود بدانید و فرزندان خود را نیز همانگونه تربیت دهید كه سربازانی با ایمان و عاشق شهادت و علمدارانی صالح، وارث حضرت ابوالفضل (ع) برای اسلام به بار آیند. از همه كسانی كه از من رنجیده اند و حقی بر گردن من دارند، طلب بخشش دارم و امیدوارم خداوند مرا با گناهان بسیار، بیامرزد.

                                            خدایا مرا پاكیزه بپذیر.

                                          مهدی باكری

                                            2/1/63

فرازهايي از سخنان و يادداشتهاي شهيد مهدي باكري:

نامه شهيد مهدي باكري پس از شهادت حميد باكري به خانواده اش:

بسم الله الرحمن الرحيم

سلام بر خانواده اي كه سرباز متقي و  رشيد و شجاع، شهادت طلب، متواضع، صبور، با توكل و هميشه حاضر در سخت ترين صحنه هاي نبرد با كفار، مقلد خالص روح الله، بريده از دنيا، منتظر، با شوق، صابر در سختي ها، عاشق امام حسين و گريان بر مظلوميتش، زاهد شب و شير خروشنده در صحنه هاي نبرد، در دامن پاكش پرورده و تقديم به رب العالمين نمود.

من بنا به وصيت و آرزوي حميد، كه باز كردن راه كربلا مي باشد، همچنان در جبهه ها مي مانم، و به خواسته و راه شهيد ادامه مي دهم، تا اسلام پيروز شود.

                                      والسلام.

                                   مهدي باكري

- من و تو بايستي سرباز راستين خميني باشيم و چنان ساخته شويم كه زندگيمان شهادت و شهادتمان زندگي باشد.

25/9/59 جبهه آبادان – مهدي باكري

- درس حسين عشق است و عشق در قلي است و سوز بر جان. حسين گونه جنگيدن جانبازي است و آن آتش بر وجود و سوختي و شعله ور شدن و ذوب شدن براي معشوق.

ما اگر ادعا داريم به زبان بياوريم كه مثلاً انگيزه جنگيدن ما اعتقادات ماست و بايستي حسين گونه بجنگيم و ...

- پاسداري چيست؟ پاسداري يعني حراست از وحي، ادامه راه انبيا و ائمه، صلحا، شهدا. حفاظت از مكتبي كه پيامبر (ص) زحمت ها كشيد و جنگيد، امام حسين برايش شهيد شد. خونها و جانها برايش دادند. پاسداري تكليف است نه مأموريت ... پاسداري الگو است.

- به هر مسلماني وظيفه است كه جهت تشخيص تكليف اجتماعي اش آگاه و واقف باشد كه در چه شرايطي واقع شده و در جامعه اش چه مي گذرد و اسلام در چه حالي است و دشمنان اسلام چه كاري مي كنند و اين آگاهي او قطعاً بايد روز به روز متناسب با پيشرفت زمان، افزون تر شودو به جلو برود ...

- بزرگترين و اولي ترين شغلي يا وظيفه اي كه خداوند متعال تعيين كرده براي بندگانش، همين تبليغ است. تبليغ يعني چه؟ يعني گفته هاي خداوند و راهي را كه ترسيم كرده براي رستگاري بندگانش، آن را براي انسانها بيان كردن و نشان دادن ...، آن اندازه اين كار بزرگ مي باشد كه خداوند بهترين و محبوب ترين بندگانش را براي انجام اين كار انتخاب كرده ... پيامبر اكرم (ص) موقعي كه به مدينه هجرت كردند، اولين نيروهايي كه تشكيل دادند و سازمان دادند و فرستادند براي برخورد و صحبت با كفار، سپاه هاي تبليغي اسلام بود و اولين و بيشترين شهداي اوايل نبرد پيامبر با كفار، همين مبلغين بودند.

سردار شهید حمید باکری در یک نگاه:

1334: ولادت، مياندوآب

1350: اعدام برادر بزرگش علي باكري (استاديار دانشگاه صنعتي شريف) هنگام بازگشت از سفر فرانسه

1355: عزيمت به تركيه و از آنجا سفر به سوريه براي گذراندن دوره چريكي و تحصيل در دانشگاه كلن آلمان

1357: با هجرت امام خميني به پاريس، ترك تحصيل در آلمان و عزيمت به فرانسه براي ديدار با امام

1358: فرمانده عمليات سپاه اروميه و پاكسازي مناطق سرو، مهاباد، پيرانشهر و بانه از لوث ضد انقلاب و گروه هاي محارب و آزادسازي سنندج.

1358: با صدور فرمان امام مبني بر تشكيل ارتش بيست ميليوني، قبول مسئوليت فرماندهي بسيج اروميه

1359: عزيمت به جبهه آبادان

1361: فرمانده گردان تيپ نجف اشرف

1361: فرمانده تيپ 9 حضرت ابوالفضل (ع)

1362: جانشين فرماندهي لشكر 31 عاشورا

اسفند1362: شهادت در عمليات خيبر، جزيره مجنون

فرازي از وصيت نامه شهيد حمید باكري:

بسم رب الشهداء و الصديقين

در اين لحظات آخر عمر، سر تا پا گناه و پشيماني، وصيت خود را مي نويسم و علم كامل دارم كه در اين مأموريت شهادت، جان به پروردگار بايد تسليم نمايم. ان شاء الله كه خداوند متعال با رحمت و بزرگواري خود، گناهان بيشمار اين بنده خطا كار را ببخشد.

از راحت طلبي و به دست آوردن روزي به طور ساده دوري نماييد و دائم بايد فردي پرتلاش و خستگي ناپذير باشيد.

قدر انقلاب اسلامي را بدانيد و مدام در جهت تحكيم مباني جمهوري اسلامي كوشا باشيد و زندگي خود را صرف تحكيم پايه هاي اين جمهوري قرار دهيد.

به اخلاقيلات اسلام اهميت زياد قائل شده و آن را كسب و عمل نماييد. در زندگي تان همواره آزاده باشيد و به هيچ چيز غير از خدا و آنچه غيرخدايي است دل نبنديد و بدانيد كه دنيا زودگذر و فاني است و فريب زرق و برق دنيا را نخوريد. بر حذر باشيد از وسوسه هاي نفس و مدام به ياد خدا باشيد تا از شر نفس و شيطان در امان باشيد.

                                      حميد باكري

                                     30/11/62

فرازي از سخنرانی حميد باكري قبل از عمليات والفجر مقدماتي:

دعا كنيد كه خداوند شهادت را نصيب شما كند، در غير اين صورت زماني فرا مي رسد كه جنگ تمام مي شود و رزمندگان امروز سه دسته مي شوند:

- دسته اي به مخالفت با گذشته خويشبرمي خيزند و از گذشته خويش پشيمان مي شوند.

- دسته اي ديگر راه بي تفاوتي برمي گزينند و در زندگي مادي غرق مي شوند و همه چيز را فراموش مي كنند.

- دسته اي به گذشته خود وفادار مي مانند و احساس مسئوليت مي كنند كه از شدت مصائب و غصه ها دق خواهند كرد.

منبع:تریبون آزاد