کروبی آمد تا خاتمی همچنان با تردیدهایش بماند. می گویند که میرحسین موسوی هم در حال تأمل است و هنوز جواب منفی نداده است. لاریجانی هم سوگند خورده که به فکر ریاست جمهوری نیست. او گفته که به دلیل بیماری فرزندش، از عهده ریاست مجلس هم به دشواری برمی آید. قالیباف هم قاطعانه شرکت در انتخابات 87 را رد کرده و می گوید از سیاست خسته شده است. هاشمی رفسنجانی هم پس از حمایت شدید رهبر از دولت، لحن تند خود علیه دولت را تعدیل کرده و خلع سلاح شده است. در میان این همه تردید و شکست و ناکامی، تنها احمدی نژاد است که پیروزمندانه می تازد و قاطعانه ایستاده است. کسی را یارای عزل مشایی نیست. حتی مراجع تقلید هم ترجیح داده اند که دیگر سر به سر پدر عروس احمدی نژاد نگذارند. اصولگرایان منتقد دولت و اصلاح طلبان از ضربه های مغزی شدیدی که هر روز متحمل می شوند، دچار سرگیجه و تهوع بی سابقه ای شده اند. عماد افروغ نماینده پیشین مجلس و اصولگرای منتقد جدی احمدی نژاد گفته که دولت احمدی نژاد، دولت آیت الله خامنه ای است.
دو ماه تا انتخابات آمریکا مانده و اوباما و مک کین دوشادوش هم پیش می روند. اوباما بر حمایت های خود از اسرائیل افزوده تا رأی لابی صهیونیست ها را از دست ندهد. از هم اکنون مشخص است که نتیجه انتخابات آمریکا تأثیر چندانی بر فضای جهانی نخواهد داشت. جنگ سرد روسیه و غرب اوج می گیرد. اوضاع در سرزمین های اشغالی نیز مبهم است. اختلافات داخلی فلسطینی ها و اسرائیلی ها شدیدتر شده است. این فقط تورم جهانی نیست که بر کشور ما اثر گذاشته است. ابهام جهانی نیز فضای داخلی ایران را مبهم تر کرده است. اما هرچه هست، همه اینها آرامش پیش از طوفان است. البته اگر آن را آرامش بتوان نامید!
کروبی را مدیرتر و مدبرتر از خاتمی می دانم و دیده ام، البته اگر بتوان خاتمی را مدیر و مدبر دانست! ولی کروبی از کوچک ترین جایگاه مردمی هم بی بهره است میرحسین را هم باید برای همیشه فراموش کرد. در آن سو هم لاریجانی در قضیه کردان نشان داد که تا چه حد برای ریاست جمهوری مناسب است! قالیباف هم شهردار بماند، بهتر است. فکر می کنم برای انتخابات سال بعد، بهترین کار این است که از مرحوم سید رضا زواره ای دعوت کنیم که بیاید! همان نامزد ناکام چند دوره انتخابات ریاست جمهوری! همان که خیلی ها را رد صلاحیت کرد و عاقبت به دست همکاران دیروزش رد صلاحیت شد! سال 76 که رقیب خاتمی و ناطق و ری شهری بود، وعده می داد که اگر بیاید، ظرف چهار سال همه چیز را سامان می دهد. حداقل بهتر از احمدی نژاد بود که وعده داد ظرف سه ماه کشور را دگرگون می کند. باز خدا به حداد عادل خیر بدهد که در همان جلسه به نامزد پیروز سوم تیر گفت که نه از تئوری بگریزد و نه وعده های آنچنانی بدهد.
ظاهراً از آن ضربه های مغزی به من هم اصابت کرده! اینطور نیست؟!
منبع:تورجان